PhumiKhmer2
Sa murang edad, pinangarap na niyang makapasok sa UP Diliman, ang "pambansang unibersidad," at balang araw ay maging isang lifestyle journalist. Hindi naging madali ang kanyang paglalakbay. Hindi siya pinalad sa kanyang unang tatlong pagtatangka sa UPCAT. Sa ikaapat na pagkakataon, pumasa siya, ngunit wala silang pera para sa matrikula. Sa halip na sumuko, naghanap siya ng trabaho sa Maynila bilang isang kasambahay sa isang pamilya sa Quezon City—ilang sakay lang ng dyip mula sa UPD.
"Hindi ako makapaniwala nang makita ko ang email," sabi ni Gelay, namumugto ang mga mata habang inaalala ang sandali. "Nasa kitchen ako noon, naghihiwa ng sibuyas. Bigla na lang akong umiyak—hindi dahil sa sibuyas, kundi dahil sa sobrang saya."
Ni: [Staff Writer]
Mahigit 500 ang nag-aplay. Tatlo ang natanggap. Kasama si Gelay.
Isinulat niya ito nang may pagmamahal. Binanggit niya ang sikat na Iskomai (Isaw at Komiks sa Maiiwan) style ng pagkain, ang karinderyang nagpapautang sa estudyante, at ang maliit na coffee shop sa likod ng Bahay ng Alumni na nagbibigay ng libreng mainit na tsokolate tuwing exam week.
Ang kanyang unang takdang artikulo bilang UPD lifestyle and entertainment writer? Isang pirasong tampok tungkol sa "Mga nakatagong kainan sa likod ng UP Campus na sumusuporta sa estudyanteng nagtitipid."