Kuanzia siku hiyo, ukimwona jogoo akichomeka kichwa chake na kupiga “kukurukoo” mapema asubuhi, kumbuka kuwa yeye si mwenye jua – ni mwalimu wa wakati. Wanasayansi wanasema kwamba jogoo huanza kuimba kwa sababu ya mwanga wa asubuhi unaogusa ubongo wake. Lakini wale wanaoamini hadithi ya jogoo wa ajabu wanajua ukweli mwingine: sauti yake ni kumbukumbu ya usiku ule mwezi ulipopasuka na dunia ilipojifunza unyenyekevu.
Sauti yake ilikuwa ya kichawi: wanyama wote walilazimika kuamka. Hata wale waliojificha vizuri waliondoka kwenye mabanda yao, usingizi ukiwa umetoroka. Lakini mambo mabaya yalitokea: Jogoo alipomaliza wimbo wake, nyota zilianza kuzima moja baada ya nyingine. Mwezi ukapasuka katikati na kuanguka kama ndizi mbivu. hadithi ya jogoo wa ajabu
Jibu ni ndiyo. Lakini bila jogoo, asubuhi isingekuwa na tamasha la sauti ya uhai. Kuanzia siku hiyo, ukimwona jogoo akichomeka kichwa chake
Alichukua mbinu nyingine. Aliamka saa tatu usiku, akapanda mti mrefu zaidi – mgomba wa angani – akaanza kuimba kwa sauti ya ajabu ya mwezi. Sauti yake ilikuwa ya kichawi: wanyama wote walilazimika
Jogoo alianguka magoti. Aligundua makosa yake. Kiburi chake kilikuwa kimevunja nyota na mwezi. Alimwomba Mbu radhi, halafu akanza kuimba wimbo mpya – wimbo wa unyenyekevu na upendo.
Mwisho.
“Kukurukoo… kumekucha? La, si kumekucha bado. Lakini nitawafundisha heshima, kwa wanyama wasio na adabu!”
